valt altijd met de jamkant naar beneden of in dit geval moet het toch net lukken dat je bij vaderlief thuis aankomt in een splinternieuwe outfit, even zo lief wil zijn om het afvoerputje van de wasbak schoon te maken à la Sien en Maria – met javel – en, je raadt het al, je tot de nare vaststelling moet komen dat je t-shirt een paar spatten heeft meegekregen.
‘Wie werkt er nu ook met javel zonder eerst een oude trui en/of broek aan te trekken?!’ hoor ik je denken. Ik ben tot gisteren eigenlijk altijd al een geluksvogel geweest op snel-snel momenten. Thuis poets ik voor alle duidelijkheid dus niét in gala-jurk!
Brute pech! De volgende dag ben ik dus gewoon weer dezelfde winkel binnengestapt en heb ik nog net het laatste t-shirt in mijn maat kunnen bemachtigen. Beter nog, ik heb zelfs nog na-koopjes gescoord. In een hoekje helemaal achteraan de winkel hingen de allerlaatste stuks aan halve prijs én in mijn maat naar me te lonken. The dress is mine!
[...] ben uiteindelijk tóch gezwicht. Allemaal de schuld van Anja: door haar dolle fratsen hoefde ik gisteren maar de straat over te steken voor een Standaard [...]