Onlangs las ik in Libelles rubriekje ‘blocnote’ (ja ik lees Libelle en ik vind dat best een ontspannend boekje) iets dat me deed glimlachen. Iets over ‘mijn vervangmama.’ Heel herkenbaar want eigenlijk… heb ik er ook één. Niet dat mijn mama haar dat heeft gevraagd zoals in het artikeltje. Integendeel, maar ze doet het gewoon, zonder zich op te dringen. Ze is er gewoon op de fijne maar ook de mindere momenten, voor een luchtig of ernstig gesprek of gewoon een knuffel en de mooiste bloemen of het grootste cadeau kunnen niet zeggen hoeveel dat voor mij betekent. Mama ik mis je zo erg maar de beste ‘vervangmama’ ter wereld maakt alles zoveel draaglijker.
Bedankt mama Ruben, gewoon omdat je er bent.
