Of zoiets toch, gisteren na ons bezoekje aan het dierenasiel kwam het onderwerp weer op een hond, als het van Ruben afhangt dan nog liefst een Husky. Maarrrr… Een beetje opzoekwerk leert dat:
Een husky een is hond met veel energie die je niet moet veroordelen tot drie keer een rondje wandelen van vijf minuten per dag. Dat is waar. Moet je dus een zee van ruimte hebben om een Siberische husky te kunnen houden? Nee! Je kan een hond beter plaatsen bij iemand met een flat die veel tijd heeft en gaat fietsen en hardlopen met de husky dan bij iemand die veel ruimte heeft en de hond hele dagen in een kennel laat zitten.
Je moet vooral je kunnen en willen verplaatsen in de husky. Als je daartoe bereid bent is al de helft gewonnen. Als je begrijpt hoe een hond denkt weet je ook hoe je in de behoefte van de hond kunt voorzien. Een voorbeeld daarvan is het roedelgedrag. Doorgrond je dat een husky deel wil uitmaken van een roedel dan snap je ook waarom de husky minder goed alleen thuis kan zijn.
Let op, we spreken nu wel van ooit… Na de aankoop van een huis met tuintje en ik gun het Ruben echt van harte, het zijn ook zulke mooie honden!
Met twee gaan werken betekent in de praktijk vaak dat het ki-lo-meters wandelen of fietsen in weer en wind (behalve de voornemens in de weekends dan) erbij zal inschieten. Bovendien zal het beestje net omdàt we allebei full-time werken, heel wat uurtjes alleen moeten zitten. Atleten zijn we al helemaal niet (ik toch niet tenminste). Een sommetje is dus gauw gemaakt. Njet Husky, jammer.
Tot we gisteren de nepversie voor a-sportieve en werkende mensen ontdekten: De Shiba Inu, Bijna net zo mooi inclusief goede eigenschappen, gezelschapshond, kindvriendelijk, enzovoorts. Ruben was meteen verkocht en ik ook! Kijk en oordeel zelf!
Deze was Rubens chouchou, al was het maar omdat hij een even grote hekel heeft aan Keane…
