Wie niet horen wil…

Wat eergisteren begon als een klein rugpijntje wat toen nog door ondergetekende werd afgedaan als een  kou op de rugspieren is twee dagen later - na een ‘dokter van wacht’ bezoekje - uiteindelijk omschreven als een rib die door één of andere verkeerde beweging tegen één van mijn tussenwervels is gaan drukken. Echt lekker! Je kan gewoon geen kant meer uit en de pijn is gewoon niet te harden.

Wat nu? Minimaal een dagje thuisblijven, veel rusten inclusief pijnstillers, spierverslappers en kersenpitkussentje.

Nadeel: militaire training van mijn onwettige wederhelft wat betreft een goede houding. Tja, nooit nog in kleermakerszit in de zetel dus… Auw!